Nederlands

1. Inleiding:

Hoe komt een jeugdatleet er in godsnaam toe om aan duatlon te gaan doen? Een sport die dan toch kan aanzien worden als een van de zwaarste sporten die er bestaan. Sport bepaalde een groot deel van mijn jeugd en na enkele hoogtepunten en  vele dieptepunten maakte ik voor mezelf uit waar mijn einddoel in de duatlonsport ligt: ik wil wanneer ik de tijd er rijp voor acht het beste uit mezelf halen om een topprestatie neer te zetten in de Powerman van Zofingen, de zwaarste duatlon ter wereld…

Toen ik op mijn zesde mijn eerste stappen zette in de atletieksport bij de vrije sporters werd mij allerminst een grote toekomst voorspeld. Ik volgde gewoon mijn broers naar de wedstrijden en verder kon de sport mij niet echt veel bekoren. Op dat moment had ik het veel te druk met het uitoefenen van mijn echte lievelingssport: voetbal… Op dat moment stelden mijn ouders echter hun veto en dus kon ik niet anders dan week na week achterin het deelnemersveld te sukkelen in een of andere veld- of stratenloop…

Achteraf gezien moet ik mijn ouders misschien dankbaar zijn want als voetballer zou ik op dat moment toch maar op de bank verzeild geraakt zijn en na enkele seizoenen zijn afgehaakt. Nu nog moet ik af en toe eens lachen als ik tijdens het seizoen op de weegschaal sta en tot de conclusie kom dat ik even veel weeg als op mijn twaalfde…

De stap naar de duatlonsport kwam plots en de keuze was snel gemaakt. Mijn broer Björn was in het jaar 1997 met tri-en duatlon begonnen, 2 jaar later gevolgd door mijn 2e broer Jürgen. Iedere wedstrijd was een familiegebeuren en na 3 jaar kreeg ik voor het eerst mijn kans om me te bewijzen in de eerste editie van de jeugdduatlon van Slijpskapelle (Moorslede). Zonder specifieke voorbereiding en op een fiets die ik pas de dag voordien had kunnen afhalen verraste ik iedereen, inclusief mezelf. Ik kon de hele wedstrijd volgen met de leider in de wedstrijd en moest pas in de laatste honderden meters de rol lossen. Wat voor mij een klein succesje leek was achteraf gezien het begin van een nieuw leven: een leven als duatleet…

Ondertussen zijn we 10 jaren later en heb ik in de duatlonwereld heel veel meegemaakt. Het waren 10 jaar met heel veel mooie en ook minder mooie momenten, maar toch ben ik erin geslaagd om als atleet met een full-time  job in Geel een fantastische overwinning te boeken tussen atleten met heel wat betere faciliteiten en ondersteuning. Ik kijk met een trots gevoel terug op het seizoen 2010 maar besef 1 ding heel goed: voor mezelf draait het vanaf nu enkel nog om genieten en plezier maken met andere atleten die ik bewonder…

2. Personalia:

  • Naam: Neyrinck Jochen
  • Geboortedatum: 19/03/1986
  • Woonplaats: Roeselare (West-Vlaanderen)
  • Nationaliteit: Belg
  • Ouders: Danny Neyrinck en Ingrid Quartier
  • Burgerlijke staat: Samenwonend met vriendin Hanne
  • Broers: Björn (°1980) en Jürgen (°1982)
  • Zus: Karen (°1993)
  • Job: Full-time leading hand bij Alpro Soya Wevelgem
  • Gewicht tijdens het seizoen: 60-62kg
  • Gewicht tijdens de winter: 63-66 kg
  • Grootte: 173cm
  • Trainer: Jesse Van Nieuwenhuyse / Raymond Carly
  • Mentor/coach: Koen Maris
  • Osteopaat – fietspositie: Michiel Delva (Menen)
  • Sportrevalidatie/kine: Samuel Vandekerckhove (www.sportfysio.be)
  • Sportmassage: Mario Lapere (Oostnieuwkerke)
  • Club: TriGT

3. Idolen:

Jan Ullrich: Ik maakte voor het eerst echt kennis met de Tour de France in het jaar 1997, het jaar waarin ‘Der Jan’ de wielerwereld op zijn kop zette met een fenomenale prestatie onderweg naar Andorra. Mijn adoratie werd enkel groter toen hij in 2003 bij zijn comeback Lance Armstrong vernederde tijdens de langste tijdrit van de Tour en zo de strijd spannender maakte dan ooit tevoren. In mijn ogen is hij het allergrootste talent dat ooit in het wielermilieu heeft rondgereden al heeft hij natuurlijk zeker niet alles uit zijn mogelijkheden gehaald…

Koen Maris: In mijn ogen de grootste sportpersoonlijkheid uit de duatlonwereld. De manier waarop hij in 2007 de Powerman van Zofingen won, was wereldklasse. Het was een mooie bekroning van een carrière waarin hij als niet-prof met ongelijke wapens tegen de profatleten moest opboksen en toch formidabele resultaten kon neerzetten. Ik heb het voorrecht gehad om via Koen kennis te kunnen maken met de Powerman van Zofingen op het moment dat mijn resultaten serieus in de soep draaiden en ik bijgevolg niet echt veel zin meer had om er nog lang mee door te gaan. Sindsdien is er nog slechts 1 wedstrijd waar ik echt van kan dromen…

4. Hobby’s:

Passief andere sporten op de voet volgen, film, muziek, lezen en lekker eten…

5. Lievelingsmenu:

Tagliatelle met basilicumroomsaus en gerookte zalm

6. Reizen:

Ik ben echt iemand die tijdens de zomer  nood heeft aan een week waarin ik eens tot rust kan komen. De beste manier die ik mij daarvoor kan voorstellen is een goeie stage in de bergen waarbij ik keer op keer versteld kan staan van de schoonheid van de ongerepte bergwereld. Uren afzien bergop en kicken in de afdalingen zonder ook maar enig spoor van andere mensen om me heen en daarna helemaal kapot neerploffen op je bed om enkele uren later opnieuw de loopschoenen aan te trekken. En dat in een maatschappij die veel meer dan de onze rust uitstraalt. Meer moet dat niet zijn…

Favoriete landen: Duitsland, Zwitserland en Oostenrijk

7. Duatlon:

  • Sterkste onderdeel: Sinds de start van het seizoen 2010 kan ik toch stellen dat mijn fietsonderdeel er met kop en schouders bovenuit steekt. Ik heb onvoldoende loopsnelheid om mee te spelen met de absolute toppers maar op de fiets kan ik nu toch al heel wat recht zetten. Dat betere gevoel op de fiets komt meteen ook mijn 2e looponderdeel ten goede: waar ik vroeger steeds schade opliep in de afsluitende loopproef kan ik nu de schade meer dan beperken…
  • Lievelingswedstrijden: Ik ben een absolute tegenstander van stayerwedstrijden op omlopen waar je met de fiets het verschil niet kunt maken. Ik maakte de laatste editie van de drafting-race in Baastendorf mee en vond dit hét voorbeeld van hoe een draftingwedstrijd mooi kan worden voor iedere atleet. Maar de wedstrijden die me echt doen dromen zijn de Powermans van Weyer en Zofingen. Ik kon er tot nog toe nog nooit echt helemaal tevreden de aankomst bereiken, maar toch geloof ik dat ik daar ooit nog wel eens iets moet kunnen laten zien…
  • Mooiste moment: Het is niet evident om een keuze te maken tussen de verschillende mooie momenten die de sport me reeds heeft geschonken. Ik maakte in 2008 een kippenvelmoment mee in Zwitserland toen ik samen met Koen als VIP de Jungfrau-marathon mocht volgen en zo samen aan tafel zat met de Keniaanse nummer 3 van de marathon van Berlijn. Maar er was ook de Powerman van Baastendorf in 2009 waar ik voor het eerst echt kon meestrijden met atleten als Wim Nieuwkerk waar ik als jeugdatleet naar opkeek. En natuurlijk mag ik ook de Powerman van Weyer 2010 niet vergeten, waar ik een fantastisch weekend meemaakte in het gezelschap van mijn teammate Marino Cneut en het enorm warm kreeg vanbinnen toen ook hij voor het eerst het podium op mocht. En tot slot mijn eerste aankomst in de Powerman van Zofingen 2010: ik leefde 10 maanden naar die ene dag toe en slaagde er, tegen de verwachtingen van velen, in om de aankomst te halen. Mijn rugproblemen en die tik in de laatste 5km werden meteen vergeten toen tot me doordrong dat ik er toch echt in was geslaagd…

8. Palmares:

  • BeNeLux-kampioen duatlon non-drafting 2010
  • Winnaar van de Powerman Vlaanderen 2010
  • 3e plaats op de endranking Powerman Worldseries 2010
  • Eindwinnaar BeNeLux-circuit non-drafting 2009
  • Winnaar sprintduatlon Wetteren 2008
  • Belgisch kampioen Jeugd A 2001
Advertenties